Hans van Reeuwijk: “Als coach moet je eerst je eigen shit op orde hebben”

“Als mensgericht coachen ergens begint, dan is het bij jezelf,” aldus Hans van Reeuwijk. Niet bij een model, een methode of een mooi visitekaartje, maar bij wie jij bent als mens. Ben je zelf niet aanwezig? Dan wordt contact maken met de ander nóg moeilijker, terwijl dit als mensgericht coach ontzettend belangrijk is.

De verbinding tussen het hoofd, het hart en het lijf

Hans startte ooit als onderzoeker in Wageningen, een echte denker dus. Maar toen hij 35 was, wist hij zeker dat alleen denken niet zijn passie was. “Ik hou van emoties,” zegt Hans gepassioneerd. “Vervolgens kwam ik uit bij een school voor intuïtieve ontwikkeling, al dat vond ik eerst maar een beetje vaag.” Hans volgt hier verschillende cursussen, totdat hem een coachopleiding werd aangeraden. Na de coachopleiding besloot Hans toch nog een ander pad te bewandelen, waarna hij voor een stevige loopbaankwestie kwam te staan: “Wat wil ik nou echt als ik later groot ben?” Ondanks dat het even op zich liet wachten, bleek het antwoord verrassend simpel: mensen begeleiden bij de vragen die ertoe doen.

Waarom zelfkennis essentieel is

Ben je een beginnende coach? Dan heeft Hans een helder advies voor je: “ga het gewoon doen en vlieguren maken. Je hoeft niet meteen te weten wat voor coach je bent, ontdek ook vooral wat je níet wil.” Door niet te snel een niche te kiezen, houd je jezelf open voor verrassingen en ontwikkeling. Zo begeleidt Hans nu onder andere mensen met rouw en verlies, iets wat hij aanvankelijk wilde vermijden.

“We hebben de neiging onszelf automatisch al in hokjes te plaatsen, terwijl je eigenlijk nog aan het begin van je carrière staat.” Of Hans inmiddels wel weet wie hij is als coach? Dat is al een stuk duidelijker. “Ik ken mijn doelgroep. Ik hou van ingewikkelde loopbaanvragen, echt aan het werk met iemands talenten en ziel.”

Een holistische visie

Daarnaast benadrukt hij zijn passie voor een holistische insteek. “Denken, voelen, doen en willen: alles doet mee. Ik wil mijn coachees eigenlijk weer in contact brengen met hun ziel.” Hans doet dit zelf het allerliefste door de coachee te laten vertragen. Gelukkig hoeft dit ook helemaal niet ingewikkeld te zijn en maakt Hans regelmatig gebruik van simpele, fysieke werkvormen. Denk bijvoorbeeld aan ademhalingsoefeningen, een coachee op een kleedje te laten zitten en aanmoedigen om letterlijk en figuurlijk hun eigen plekje te creëren. Zo nodigt hij coachees uit om hun grenzen te voelen. “Het doel is uiteindelijk om ze te laten landen in hun lijf,” vertelt Hans rustig.

“Als je niet geland bent, ben je niet aanwezig. Dan kunnen we wel praten over je vraagstukken, maar dat blijft dan allemaal in het hoofd zweven. En daar zit het probleem meestal niet.”

Het vinden van jouw zingeving

“Ik denk dat iedereen iets uit heeft te zoeken op aarde, dat ieder mens een soort roeping heeft, en ik denk dat we gewend zijn om dit te ontwijken. We verzinnen honderdduizend bezwaren en zien talloze beren op de weg.” Als gevolg ziet Hans veel vijftigers in loopbaancoaching vastlopen op het ontbreken van zingeving. Wat hij dan doet? Vragen stellen op zielsniveau. “Zingeving hoeft niet groots. Het begint voornamelijk met dingen benoemen zoals ze zijn, zonder hier te veel over na te denken. Vertel me eerst maar wat er bij je gebeurt.”

Het is ook belangrijk om te onthouden dat zingeving voor iedereen anders is. “Dat is ook het leuke; de roeping van Max Verstappen is keihard in een auto rijden. Ik vind er niks aan, maar voor hem voelt het logisch. Dat is dan gewoon je ding.”

Hans’ tips voor mensgericht coachen

Maar hoe word je dan een mensgerichte coach? Hans benadrukt het belang van je eigen zaken op orde hebben. “Als je met anderen aan de gang gaat, moet je wel eerst je eigen shit op orde hebben. Dat is hoe je contact maakt met anderen, in plaats van gewoon tips geven.”

Daarnaast is het als coach waardevol om te benoemen wat je ziet. Komt je coachee erg gehaast binnen en lijk je lastig contact te krijgen? Hans raadt je aan om dit te benoemen. “Dit kan je heel open en eerlijk doen. Geef rustig aan wat je ziet, dan open je het gesprek vanzelf.” Hierin is het wel belangrijk dat je je coachee zo min mogelijk stuurt, en juist ruimte creëert. “Holding space”, noemt Hans het. Hoe graag je ook wilt helpen, soms zit de winst juist in het ongemak toelaten. In stiltes laten vallen.

En als je dan toch iets praktisch wilt meegeven aan je coachees? Hans is fan van een simpele, maar krachtige opdracht: de 360 graden feedback. “Dat levert niet alleen mooie gesprekken op, maar ook waardevolle inzichten!”

De kern van het verhaal

Mensgericht coachen vraagt dus geen perfecte coach, maar een aanwezig mens. Iemand die durft te voelen, te benoemen, te vertragen, en écht contact te maken met de ziel. En, hiermee ruimte creëert voor de ander. Daarnaast mag je de tijd nemen om uit te vogelen wie je bent als coach. Zoals Hans zelf zegt: “Ik had nooit een carrièreplan. En toch ben ik precies waar ik moet zijn.”

Meer lezen over mensgericht coachen?

Het ICM Coachboekje “Wat AI niet kan: het belang van de menselijke coach” gaat dieper in op wat mensgericht coachen betekent voor jou als coach. Bekijk hem hier!